Biblioteka

W bibliotece szkolnej pracują: Jolanta Szwarc, Agnieszka Iwańska.

Godziny otwarcia

Poniedziałek 8.00-15.30

Wtorek 8.00-15.30

Środa 8.00-15.30

Czwartek 8.00-15.30

Piątek 8.00-15.00

Księgozbiór

Księgozbiór szkolnej biblioteki liczy 13251 pozycji książkowych. W jego skład wchodzą: literatura popularnonaukowa, literatura pedagogiczna, literatura piękna dla dzieci i młodzieży, a wśród niej utwory obyczajowe, historyczne, przygodowe, podróżnicze, kryminalne, fantastyczne i fantastycznonaukowe oraz książki dla najmłodszych czytelników.

Księgozbiór podręczny stanowią wydawnictwa informacyjne ( encyklopedie, słowniki, leksykony) oraz wydawnictwa albumowe poświęcone sztuce, nauce i turystyce.

Książki wypożyczane są do domu na okres jednego miesiąca, z możliwością przedłużenia terminu zwrotu. Można również poczytać na miejscu, korzystając z czytelni.

Nauczyciele bibliotekarze na bieżąco udzielają porad bibliograficznych czytelnikom przygotowującym się do zajęć i konkursów, pomagają w wyszukiwaniu informacji oraz w wyborze właściwych pozycji książkowych ukierunkowanych na rozwijanie zdolności i zainteresowań.

Kącik literacki

Biblioteka prowadzi „Kącik literacki”. Można tu znaleźć informacje o nowościach wydawniczych, wydarzeniach literackich i kulturalnych, recenzje ciekawych utworów, wiadomości dotyczące życia i twórczości znanych i lubianych pisarzy, poetów, a także obejrzeć wystawki książek.

Wycieczki „Śladami pisarzy”, „Śladami bohaterów literackich”

Biblioteka szkolna współpracuje z bibliotekami publicznymi oraz instytucjami kulturalnymi, organizując wyjścia na lekcje biblioteczne, wycieczki do muzeów i miejsc związanych z dziedzictwem kulturowym regionu.

Dla najmłodszych

W trosce o integrację najmłodszych czytelników z biblioteką szkolną nauczyciele bibliotekarze prowadzą akcję głośnego czytania książek dla uczniów klas 1-3 szkoły podstawowej. Akcja ma na celu wspieranie i rozwijanie kompetencji czytelniczych wśród dzieci, zachęcanie do odwiedzania biblioteki szkolnej.

Drodzy Czytelnicy!

Zapraszamy Was do fascynującej, pełnej przygód i niezapomnianych wrażeń wędrówki z bohaterami Waszych ulubionych książek. Wraz z nimi przeniesiecie się w świat fantazji, ekscytujących przeżyć i odkryć.

Życzymy wspaniałych wrażeń w doświadczaniu radości i przyjemności czytania!


27 marca- Międzynarodowy Dzień Teatru.

Świat jest teatrem, aktorami ludzie,
Którzy kolejno wchodzą i znikają”

William Szekspir „Jak wam się podoba”

27 marca 1957 roku w Paryżu został otwarty Teatr Narodów. Aby upamiętnić to ważne wydarzenie, w 1961 roku uchwalono święto pod nazwą Międzynarodowy Dzień Teatru. Jego ustanowienie zaproponował Arvi Kivimaa podczas 9. światowego kongresu Międzynarodowego Instytutu Teatralnego ( International Theatre Institute- ITI) w Helsinkach.

27 marca, co roku, rozsyłana jest wiadomość od wybitnego człowieka teatru zawierająca jego przemyślenia. Pierwszą taką wiadomość wysłał w 1962 roku Jean Cocteau ( francuski poeta i dramaturg). Tego dnia odbywają się specjalne spotkania, przedstawienia teatralne poświęcone znaczeniu i problemom teatru.

„Gdziekolwiek na Ziemi mieszkają ludzie, rodzi się niepowtarzalny Duch Teatru. Pod drzewami w małych wioskach, a także na nowoczesnych scenach światowych metropolii” – Brett Bailey.

W obecnej, szczególnie trudnej sytuacji, kiedy nie możemy odwiedzać teatrów i oglądać spektakli na żywo, postarajmy się, aby Duch Teatru zagościł w naszych domach.

Możemy skorzystać z oferty przygotowanej przez Telewizję Polską, a także sami urządzać zabawy w tetar. Na pewno pomysłów nie zabraknie.

Oferta TVP na najbliższe dni:

1) 27.03.2020 ( piątek) 20.50 TVP Historia „A i B- Anders i Begin” ( Widowisko przedstawia fikcyjne spotkanie gen. Władysława Andersa z Menachemem Beginem w Londynie, w maju 1946 roku)

2) 28.03.2020 ( sobota) 15.50 TVP Kultura „Clarissima” ( Monodram opowiadający o żonie Roberta Schumanna, Clarze, która poświęciła swoją karierę muzyczną dla męża i dzieci).

3) 29.03.2020 ( niedziela) 14.45 TVP Kultura „Rewizor” ( Arcydzieło Mikołaja Gogola w reżyserii Jerzego Gruzy).

Przykłady zabaw teatralnych:

  • smutny król i jego błazen
  • dwie damy u fryzjera
  • astronauta i ufoludek
  • dwa liście leżące pod drzewem
  • gadająca papuga i jej właściciel
  • śpiący niedźwiedź i przeszkadzająca mu kukułka

Aby czerpać radość i satysfakcję z zabawy w aktora, warto zadbać o higienę i emisję głosu oraz prawidłową postawę ciała. W tym celu proponujemy następujące ćwiczenia oddechowe i językowe, połączone z ruchem.

Uaktywnianie !

1) Podnieś ramiona do góry i opuść je ciężko w dół. Strzepnij ręce!

2) Podnieś ręce do góry, dłońmi naśladuj ruch „wkręcania żarówki”.

3) Stojąc na palcach, unieś ramiona do góry i w tym czasie wdech, na wydechu opuść ramiona.

4) Otwórz buzię, wystaw język i oddychaj bardzo szybko jak zmęczony piesek ( szybkie wdechy i wydechy).

Aby się nie udusić !

1) Za pomocą wdychanego powietrza spróbuj zepchnąć piłeczkę ze stolika na podłogę.

2) Stań przy ścianie, przyłóż do niej kartkę i dmuchaj tak, aby nie spadła na podłogę.

3) Wciągnij nosem powietrze, wstrzymaj je, licząc do pięciu, następnie powoli wypuszczaj ustami, licząc do dziesięciu. Ćwiczenie powtórz 5 razy.

4) Postaraj się zdmuchnąć zapaloną świeczkę z odległości 30 cm jednym wydechem.

„Skrętacze języka” „wprawki- głupawki”

Czyżyk

Czesał czyżyk czarny koczek,

czyszcząc w koczku każdy loczek,

po czym przykrył koczek toczkiem,

lecz część loczków wyszła boczkiem.

Goryl

Turlał goryl po Urlach kolorowe korale,

rudy góral kartofle tarł na tarce wytrwale,

gdy spotkali się w Urlach góral tarł, goryl turlał

chociaż sensu nie było w tym wcale.

Pchła

Na peronie w Poroninie

pchła pląsała po pianinie.

Przytupnęła, podskoczyła

i pianino przewróciła.

Czarna krowa w kropki bordo żarła trawę kręcąc mordą.


Biblioteki cyfrowe

1) Wolne Lektury

Portal prowadzi Fundacja Nowoczesna Polska.

Projekt biblioteki cyfrowej został utworzony w 2007 roku. Gromadzi lektury szkolne, zalecane przez Ministerstwo Edukacji Narodowej, a także dzieła klasyki literatury polskiej i światowej, które dostępne są w domenie publicznej. Biblioteka tworzona jest m.in. przy współpracy z Biblioteką Narodową, pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

W zbiorach Wolnych Lektur znajdują się audiobooki czytane przez aktorów.

2) Fundacja Festina Lente– polska fundacja upowszechniająca czytelnictwo poprzez wykorzystanie nowoczesnych urządzeń elektronicznych ( komputery, tablety, e-czytniki, odtwarzacze MP3), zgodnie z hasłem: „Książki, które idą tam gdzie Ty”. Fundacja powstała w 2005 roku. Prowadzi dwa portale z bezpłatnymi e-książkami:

– iCzytam ( dla dzieci )

Zbiór audiobooków i e-booków z literaturą dziecięcą polecaną przez ekspertów. Portal posiada rekomendację Biblioteki Narodowej.

– Chmura Czytania ( dla dorosłych czytelników)

Zbiory obecne na portalu pogrupowano w kategorie: proza światowa, proza polska, poezja światowa, poezja polska, poradniki, oryginalne wersje językowe, eseistyka.

3) Wikiźródła ( ang. Wikisource)- projekt, który ma na celu tworzenie wolnej bazy tekstów źródłowych. Rozpoczął działalność w 2003 roku. W 2005 roku uruchomiono polską domenę językową pl.wikisource.org.

4) Instytut Pamięci Narodowej

Bezpłatne e-booki z Instytutu Pamięci Narodowej to świetny przykład na popularyzację wiedzy historycznej. Można je pobrać z portalu edukacyjnego pamiec.pl


2 kwietnia- Międzynarodowy Dzień Książki dla Dzieci

Święto obchodzone w dzień urodzin duńskiego pisarza Hansa Christiana Andersena. Ma na celu rozpowszechnianie książek dla dzieci oraz wspieranie czytelnictwa wśród najmłodszych. Zostało ustanowione w 1967 roku przez Międzynarodową Izbę ds. Książek dla Młodych Ludzi (IBBY-ang. International Board on Books for Young People).

Hans Christian Andersen ( 1805-1875)– duński pisarz i poeta, autor baśni. Pochodził z ubogiej rodziny.

Kiedy miał 11 lat, zmarł mu ojciec, a matka przestała się nim zajmować z powodu nałogu alkoholowego. Wychowaniem młodego Christiana zajęła się więc babcia, która wprowadziła go w świat baśni i fantazji.

Na swoje utrzymanie zarabiał jako krawiec. W 1819 r. został zatrudniony jako aktor w Teatrze Królewskim w Kopenhadze. Zawdzięczał to głównie swojemu sopranowi, który utracił po przebytej mutacji.
W kolejnych latach (1820-1821) uczył się w szkole baletowej – był jednak kiepskim tancerzem. Za radą znajomych postanowił spróbować swoich sił jako pisarz.

Twórczość literacką zaczął jako nastolatek, ale swoje pierwsze dojrzałe dzieło, „Improwizator” ( 1835), napisał w wieku 30 lat. Była to powieść o karierze biednego dziecka, które mimo osiągniętych sukcesów nie potrafi uwolnić się od kompleksu niskiego pochodzenia. W 1835 roku ukazał się pierwszy zbiór baśni „ Baśnie opowiedziane dla dzieci”. W kolejnych latach wychodziły następne części, aż do 1872 roku ( łącznie ok. 150 baśni).

Hans Christian Andersen miał trudny charakter, był indywidualistą, samotnikiem, hipochondrykiem i egocentrykiem. Nie przeszkadzało mu to jednak w nawiązaniu bliskich kontaktów z wybitnymi twórcami- braćmi Grimm, Dickensem. Nie udało mu się założyć rodziny. Całe życie borykał się z problemami finansowymi.
W uznaniu zasług i dorobku literackiego w 1851 r. przyznano Andersenowi tytuł profesora. W 1872 r. Andersen niefortunnie spadł z łóżka. W wyniku dotkliwych urazów pełną sprawność fizyczną. Zmarł 4 sierpnia 1875 roku.

Baśnie Andersena dostępne są w formie audiobooków i e-booków na portalach iCzytam, Wolne Lektury.

Książki, które warto przeczytać:

1. Dla najmłodszych czytelników ( klasy 1-3)

Książki z serii „Zaopiekuj się mną” autorstwa Holly Webb. Przykładowe tytuły: Czaruś, mały uciekinier”, „Mała Lotta i renifery”, „Smyk uprowadzony szczeniak”, „Gwiazdko, gdzie jesteś?”

Książki z tej serii mówią o przyjaźni dzieci ze zwierzętami i opiece nad nimi. Opisują różne przygody, które przytrafiają się zwierzętom i ich opiekunom oraz pokazują, jak można rozwiązać te problemy i zacieśnić przyjaźń między ludźmi a zwierzętami. Uczą szacunku wobec otaczającej nas przyrody.

2. Dla uczniów z klas 4-6

Zachęcamy do zapoznania się z przygodami Penny- bohaterki książek Joanny Nadin. Niesamowite, pomysłowe i nieprzewidywalne przygody dotyczą jej życia domowego i szkolnego. Napisane w formie pamiętnika pełnego luźnych notatek, genialnych pomysłów, opisów podsumowań, wyliczeń. Przykładowe tytuły: „Penny z Piekła Rodem”, „Penny z Piekła Rodem. Wybuchowe wybryki”, „Penny z Piekła Rodem. Wypadki i wpadki”, „Penny z Piekła Rodem. Prawdziwe pandemonium”. Kto chce się pośmiać, powariować, niech przeczyta.

3. Dla młodzieży z klas 7-8

Warto zainteresować się twórczością Małgorzaty Musierowicz, laureatki wielu prestiżowych nagród. Jej niezwykle popularne, pełne humoru książki zostały docenione w kraju i za granicą, zostały przetłumaczone na wiele języków. Polecane tytuły: Szósta klepka”, „Kłamczucha”, „Kwiat kalafiora”, Opium w rosole”, „Imieniny”, „Żaba”.

Książki autorki stały się również podstawą adaptacji filmowych („Kłamczucha”, „ESD”- na motywach powieści „Kwiat kalafiora”, „Ida sierpniowa”). Filmy można obejrzeć w internecie.


Wirtualna podróż po stolicy województwa świętokrzyskiego

Biblioteka szkolna zachęca uczniów do zapoznania się z historią Kielc, a także wirtualnego zwiedzania zabytków oraz instytucji kulturalnych znajdujących się w naszym mieście.

Wirtualne spacery można odbyć, wchodząc na strony Muzeum Narodowego w Kielcach.

Część zbiorów można oglądać na stronach: https://mnki.pl/pl/o_muzeum/zbiory_online

oraz https://mnki.pl/pl/obiekt_tygodnia

Istnieje także możliwość wirtualnego spaceru po ogrodzie włoskim.

https://mnki.pl/pl/o_muzeum/spacer

Muzeum posiada kilka publikacji w wersji elektronicznej, również dla najmłodszych.

https://mnki.pl/pl/o_muzeum/wydawnictwa

Muzeum poleca także gry edukacyjne https://mnki.pl/pl/edukacja/gry

oraz filmy https://mnki.pl/pl/edukacja/filmy

Do wirtualnego spaceru zachęca również Muzeum Historii Kielc.

Wojewódzki Dom Kultury realizuje projekt ZOSTAŃ W DOMU! KULTURA PRZYJDZIE DO CIEBIE.

Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach przygotował propozycje dla najmłodszych na czas kwarantanny ( gry planszowe).

ZOSTAŃ W DOMU! KULTURA PRZYJDZIE DO CIEBIE

Z historii Kielc

Pierwsza wzmianka o Kielcach jako osadzie pochodzi z 1212 roku. W 1364 roku Kielce stały się miastem. Kardynał Fryderyk Jagiellończyk w latach 1494- 1503 nadał miastu herb: na czerwonej tarczy widnieje złota korona oraz inicjały CK – łac. „Civitas Kielcensis”( obywatele Kielc) lub „Civitas Kielce” ( miasto Kielce).

Kielecki kościół ( obecnie Bazylika Wniebowzięcia NMP) został zbudowany i uposażony przez biskupa krakowskiego Gedeona w 1171 roku.

Fortyfikacja Kielc miała miejsce w 1295 roku ( po odbudowie zniszczeń w wyniku najazdu Tatarów, Kielce otrzymały przywilej na obwarowanie miasta).

W latach 1637-1641 na Wzgórzu Zamkowym wzniesiono Pałac Biskupów Krakowskich. Budowla powstała z inicjatywy biskupa Jakuba Zadzika. Od 1971 r. jest siedzibą Muzeum Narodowego.

Pierwotny kielecki ratusz stał na środku rynku- zbudowano go w pierwszej połowie XVI wieku.

Budynek spłonął podczas pożaru w 1800 roku. W roku 1834 Rada Administracyjna Królestwa Polskiego postanowiła wystawić nowy. Na ten cel zdecydowano przeznaczyć dwa budynki położone w zachodniej części rynku. Nowy ratusz podzielił los swojego poprzednika – spłonął wraz z sąsiadującymi z nim domami latem roku 1873. Przy okazji odbudowy postanowiono gmach powiększyć. Projekt sporządził budowniczy gubernialny, Franciszek Ksawery Kowalski (1875). Ratusz był jeszcze przebudowywany w latach trzydziestych XX wieku. Obecny kształt otrzymał w latach pięćdziesiątych.

W okresie międzywojennym powstały: przedsiębiorstwo „Społem”, Huta „Ludwików” ( obecnie Zakłady Wyrobów Metalowych „SHL”) oraz dzielnice Kielc: Pakosz, Herby, Piaski.

Godne zainteresowania obiekty w Kielcach: Pałac Biskupów Krakowskich, Bazylika katedralna Wniebowzięcia NMP, Kościół św. Wojciecha, Kościół Trójcy Świętej, Pałac Tomasza Zielińskiego, Dworek Laszczyków ( siedziba Muzeum Wsi Kieleckiej).

Warto zobaczyć pomniki:

Popiersie Stanisława Staszica ( w parku miejskim im. Stanisława Staszica), Pomnik Niepodległości ( przed dworcem kolejowym), Pomnik Jana Pawła II ( przed katedrą Wniebowzięcia NMP), Pomnik Legionów, zwany również „czwórką kielecką ( przed Wojewódzkim Domem Kultury), Popiersie Stefana Żeromskiego ( w parku miejskim), Pomnik Armii Krajowej ( ul. Solna), Pomnik Henryka Sienkiewicza ( plac Moniuszki ), Pomnik Józefa Piłsudskiego ( plac Wolności).

Instytucje kulturalne: Teatr im. Stefana ŻeromskiegoTeatr Lalki i Aktora „Kubuś”,, Kielecki Teatr TańcaFilharmonia Świętokrzyska im. Oskara KolbergaKieleckie Centrum Kultury, Wojewódzki Dom Kultury, Muzeum Narodowe, Muzeum Lat Szkolnych Stefana Żeromskiego, Muzeum Geologiczne, Muzeum Zabawek i Zabawy, Muzeum Wsi Kieleckiej, Muzeum Historii Kielc.


W jaki sposób trenować wyobraźnię, kreatywność i pamięć.

Pierwszym językiem mózgu jest obraz. To, co potrafisz sobie wyobrazić i zobaczyć w formie obrazu, łatwo jesteś w stanie zapamiętać.

Wakacje

Często pierwszym obrazem, jaki widzi mózg, gdy słyszy to słowo, jest słońce. Dlaczego tak się dzieje? Otóż czy widziałeś kiedykolwiek reklamę, pocztówkę, szkolną tablicę mówiącą o wakacjach, na której nie znalazłby się obraz słońca? Ten symbol towarzyszy nam od dzieciństwa, trudno więc, żeby nagle mózg widział coś innego, gdy słyszy słowo wakacje.

Podstawowa zasada pamięciowa brzmi: S- skojarz, W- wyobraź, P- powtórz. W skrócie SWP.

W procesie zapamiętywania ogromną rolę odgrywa wyobraźnia.

W jaki sposób trenować wyobraźnię?

Jeśli wróciłeś ze spaceru, spróbuj przejść w swojej wyobraźni trasę, którą pokonałeś i przypomnieć sobie jak najwięcej szczegółów. Pomyśl, jakie budynki mijałeś, jakie drzewa, jakich ludzi. Z czego wykonany był chodnik, a może była to ścieżka. Czy na niebie były jakieś chmury. Jeśli tak, to jakie.

Ćwiczenia pamięci:

Spróbuj zapamiętać następujący ciąg 20 cyfr: 83924951071928493045. Przyglądaj mu się tak długo, jak to tylko będzie konieczne, mierząc przy tym czas. Następnie postaraj się zapisać ten ciąg z pamięci. Zanotuj, ile cyfr udało ci się zapamiętać, w jakim czasie oraz ile błędów popełniłeś.

Postaraj się przez 30 sekund zapamiętać listę takich oto produktów: jajka, ser żółty, jabłka, papier toaletowy, jogurt, cytryna, orzeszki, mleko, zeszyt, guma do żucia, kakao, woda mineralna, śmietana, pieprz, klej. Spróbuj wypisać te produkty, które zapamiętałeś. Postaraj się zachować kolejność.

Mapa myśli

Plan dnia

Wykorzystanie czasu dnia można poprawić za pomocą technik pamięciowych. Stworzenie mapy dnia pozwoli nam efektywnie spędzić dzień bez zapominania o ważnych sprawach.

Tworzenie mapy myśli rozpoczynamy od tematu, który zapisujemy na środku kartki. Następnie rysujemy kilka głównych gałęzi. Wzdłuż nich wypisujemy główne cele do realizacji w danym dniu.

Od gałęzi głównych odprowadzamy gałęzie drugiego poziomu hierarchii ( cele szczegółowe).

Można stworzyć kilka poziomów hierarchii, w zależności od naszych potrzeb.

Nauka słówek z języka obcego

Ucząc się słówek, zamiast zapisywać je w kolumnie, można je umieścić nad gałęziami mapy myśli. Poszczególne gałęzie to słówka związane z określonym tematem. Np. główna gałąź kawiarnia- odgałęzienia: kawa, ciastko, herbata ( od herbaty kolejna gałąź cytryna, od cytryny np. inne owoce cytrusowe itd.) W ten sposób nauczysz się słówek, które będą ci potrzebne w sytuacji składania zamówienia w kawiarni.

Wystąpienia publiczne, prezentacje

Na środku kartki umieszczamy temat wystąpienia, zaś na gałęziach głównych najważniejsze wątki prezentacji. Następnym krokiem jest rozbudowanie mapy myśli o gałęzie kolejnych poziomów.

Mnemotechniki- sposoby ułatwiające zapamiętanie, przechowywanie i przypominanie sobie informacji.

ŁMS, czyli Łańcuchowa Metoda Skojarzeń. Polega na zapamiętywaniu wybranych informacji w ściśle określonej kolejności. Wykorzystuje się w niej ciągi skojarzeniowe, dzięki którym łączy się ze sobą kolejne elementy.Składa się z dwóch kroków:

Po pierwsze, potrzebujemy utworzyć, wyobrazić sobie, mentalne obrazy dla każdej rzeczy, każdego elementu, który chcemy zapamiętać.

Po drugie, potrzebujemy skojarzyć obrazy odnoszące się do każdego z elementów, z obrazem następnego elementu.

Załóżmy, że mamy do zapamiętania listę składającą się z pięciu słów. Określmy je za pomocą liter jako ABCDE. Zgodnie z tą metodą następujące pary obrazów muszą być ze sobą skojarzone, a mianowicie:ABB-CC-DD-E.

Chcemy zapamiętać elementy: papieroponadoktorróżapiłka.

Aby użyć metody łańcuchowej w celu zapamiętania tych pięciu słów, po pierwszepotrzebujemy wizualne skojarzyć ze sobą dwa pierwsze elementy z naszej listy, czyli papier i oponę. W tym celu możemy wyobrazić sobie samochód, który jedzie na papierowych oponach, lub że używamy opony (zamiast gumki), aby zetrzeć słowa napisane na kartce papieru.

Po drugie, potrzebujemy skojarzyć ze sobą oponę i doktora. W tym celu możemy wyobrazić sobie oponę, która przejechała po doktorze lub oponę, która wykonuje operację na pacjencie.

Po trzecie, aby utworzyć skojarzenie między doktorem i różą, moglibyśmy wyobrazić sobie, że doktor przeprowadza operację na róży, albo że doktor daje różę pacjentce.

Po czwarte, aby utworzyć skojarzenie między różą i piłką, moglibyśmy wyobrazić sobie osoby grające w piłkę nożną, ale zamiast piłki kopiących różę; albo kwiat róży, na którym zamiast pąków rosną piłki.

Łańcuchowa metoda skojarzeń jest szczególnie polecana do zapamiętania głównych pojęć w prezentacjach ustnych. Mając wyodrębnione główne zagadnienia które chcemy zaprezentować, wystarczy że uporządkujemy je w listę, a następnie zapamiętamy. Główne pojęcia na naszej liście będą podpowiadać nam porządek zagadnień w naszej prezentacji oraz stanowić wskazówki, pomagające nam pamiętać treść poszczególnych podpunktów.

Łańcuchowa metoda skojarzeń może być z powodzeniem wykorzystywana przez uczniów w szkole, jako pomoc w zapamiętywaniu listy słów odnoszących się do jakiegoś zagadnienia.

Metoda służy do zapamiętywanie listy zakupów lub listy rzeczy do zrobienia.

Główny System Pamięciowy (GSM)- system służący do zapamiętywania ciągów liczbowych.

System ten musi mieć konkretny klucz- pary cyfr zamienione na obrazy. Kombinacji jest 100, począwszy od 00, 01, 02….., a skończywszy na 97,98,99. Każdej parze cyfr odpowiada jakiś obraz. Klucz do tworzenia obrazów można stworzyć samemu.

Przykład klucza:

0C
1L
2D
3K
4R
5S
6P
7M
8F
9N

Chcemy zapamiętać ciąg cyfr ( np. numer konta bankowego)

00- CC CaCko ( parę cyfr kojarzymy z wyrazem)

01- CL CieLak, CaLineczka

02 -CD CeDr

03- CK CuKier

04- CR CieRń

05- CS CiaSto

W ten sposób zamiast długiego ciągu cyfr zapamiętujemy wyrazy skojarzone z danymi cyframi. Najlepiej stworzyć własny klucz ( litery-odpowiedniki cyfr) i wymyślić wyrazy. Najlepiej wybierać wyrazy, które oznaczają widzialne przedmioty ( wtedy łatwo je sobie wyobrazić).

Wyobraźnia odgrywa bardzo dużą rolę w procesie zapamiętywania.


Warto zawrzeć przyjaźń z przyrodą
22 kwietnia- Międzynarodowy Dzień Ziemi

22 kwietnia obchodzimyDzień Ziemi znany też jako Światowy Dzień Ziemi lub Międzynarodowy Dzień Ziemi), któregocelem jest zwrócenie uwagi na kwestie ochrony środowiska naturalnego oraz promowanie postaw proekologicznych.

Nasza planeta wysyła nam sygnały ostrzegawcze, których nie możemy ignorować. Ustanowione w 1970 roku święto przypomina o tym, że każdy człowiek powinien codziennie troszczyć się o ochronę przyrody.

Zagrożenia:

Dziura ozonowa

Wokół Ziemi znajduje się warstwa ozonu, która chroni powierzchnię naszej planety przed szkodliwym promieniowaniem nadfioletowym. Zaobserwowano, że w niektórych miejscach warstwa ozonu ulega zmniejszeniu. Zjawisko ubytku ozonu nazwano dziurą ozonową.

Kwaśne deszcze

Kwaśny deszcz jest opadem atmosferycznym zawierającym kwasy powstałe z połączenia gazowych zanieczyszczeń atmosferycznych z parą wodną. Opady te uszkadzają rośliny, drażnią drogi oddechowe człowieka, zakwaszają glebę i wodę.

Efekt cieplarniany

Efekt cieplarniany jest zjawiskiem ocieplania się klimatu Ziemi. Wywołują go zwiększone ilości gazów ( dwutlenek węgla, metan, tlenki azotu, freony) w atmosferze.

Zanieczyszczenie powierza, gleby i wody ( spowodowane działaniem substancji toksycznych związanych z rozwojem przemysłu i komunikacji oraz nadmierną emisją gazów )

Idea ochrony przyrody

Idea ochrony przyrody towarzyszyła człowiekowi od dawna. Aktualnie stała się priorytetowym celem działalności człowieka, aby zachować zasoby przyrody ożywionej i nieożywionej ze względów naukowych, krajobrazowych, rekreacyjnych i gospodarczych.

Przykładowe formy ochrony przyrody: parki narodowe, rezerwaty przyrody, parki krajobrazowe, pomniki przyrody, ochrona gatunkowa, użytki ekologiczne.

Na terenie Polski znajdują się 23 parki narodowe. Najstarszy to Pieniński Park Narodowy, utworzony w 1932 roku, a najmłodszy to Park Narodowy „Ujście Warty”, który powstał w 2001 roku.

Informacje na ten temat można znaleźć na stronach:

Zachęcamy do zapoznania się z parkami krajobrazowymi w naszym województwie.

1) Chęcińsko-Kielecki Park Krajobrazowy

Na terenie parku znajdują się zabytki historyczne, wśród nich zamek w Chęcinach oraz skansen- Park Etnograficzny w Tokarni. Na uwagę zasługuje Jaskinia Raj- wapienna jaskinia krasowa, która wyróżnia się wyjątkowo bogatą, różnorodną i dobrze zachowaną szatą naciekową.

2) Cisowsko-Orłowiński Park Krajobrazowy

W obrębie rezerwatów można znaleźć wiele starych drzew: buków, dębów, klonów, jaworów i jodeł. Niektóre ze starych cisów i jałowców uzyskały status pomników przyrody.

Bogactwu roślinności odpowiada różnorodność gatunkowa fauny. Osobliwością rezerwatu jest gniazdujący bocian czarny.

3) Jeleniowski Park Krajobrazowy

Posiada jeden z ładniejszych fragmentów Gór Świętokrzyskich- Pasmo Jeleniowskie, którego szczyty tworzą rumowiska zwane gołoborzami. Podobne rumowisko można zobaczyć na Św. Krzyżu. Występują tu również gady ( zaskroniec zwyczajny, żmija zygzakowata), które podlegają ochronie gatunkowej.

4) Kozubowski Park Krajobrazowy

Spośród wielu gatunków chronionych w parku należy wymienić przede wszystkim takie gatunki flory jak:miłek wiosenny, len złocisty, podkolan biały, obuwik pospolity oraz groszek pannońki, który w Polsce występuje tylko w tym parku ( Polana Polichno).

5) Nadnidziański Park Krajobrazowy

Osią parku jest rzeka Nida ze swoją doliną. Należy do najcieplejszych rzek w Polsce. W obrębie Niecki Soleckiej pospolite są wychodnie gipsu, tworzące skalne urwiska.

6) Sieradowicki Park Krajobrazowy

Teren Parku związany jest z licznymi wydarzeniami historycznymi. Rozległe i zwarte kompleksy leśne Lasów Siekierzyńskich dawały schronienie oddziałom powstańców z 1863 r. oraz partyzantom II wojny światowej, między innymi największego zgrupowania partyzanckiego AK dowodzonego przez legendarnych majorów „Ponurego” (Jana Piwnika) i „Nurta” (Eugeniusza Kaszyńskiego). Na terenie parku leży wieś Michniów- symbol niemieckich zbrodni popełnionych na wsi polskiej. Najbardziej znaną miejscowością jest Wąchock, gdzie znajduje się zabytkowy Zespół Klasztorny Opactwa Cystersów.

Na terenie parku występują rzadkie gatunki ptaków: bocian biały i czarny, myszołów zwyczajny, zimorodek, dudek, słonka, cietrzew.

7) Suchedniowsko-Oblęgorski Park Krajobrazowy

Wyjątkowe obiekty przyrody żywej i nieożywionej uznano za pomniki przyrody. Najbardziej znany jest Dąb Bartek- jeden z najstarszych dębów w Polsce. Na uwagę zasługują gatunki motyli: paź królowej, paź żeglarz, mieniaki. Ciekawostką są chrząszcze: kozioróg dębosz i jelonek rogacz.

8 Szaniecki Park Krajobrazowy

Charakterystyczną cechą jest rezerwat przyrody „Owczary”, gdzie znajdują się źródła solankowe.

Ciekawe rośliny to: len włochaty czy miłek wiosenny, który jest cennym surowcem zielarskim w schorzeniach serca.

Ciekawostki ze świata przyrody

Polecamy filmy przyrodnicze prezentowane przez Lasy Państwowe.

„Zadziwiający świat chrząszczy” :

https://www.youtube.com/watch?v=h70AxbPMo8E

Piękno naszej planety w literaturze:

Książki dostępne w bibliotece cyfrowej Wolne Lektury

Rudyard Kipling „Druga księga dżungli”

Henryk Sienkiewicz „W pustyni i w puszczy”

Juliusz Verne „Przygody trzech Rosjan i trzech Anglików w południowej Afryce”, „Tajemnicza wyspa”, „20 000 mil podmorskiej żeglugi”

https://wolnelektury.pl/


23 kwietnia- Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich

Święto ustanowione w 1995 roku przez UNESCO ma na celu promocję czytelnictwa, edytorstwa i ochronę własności intelektualnej prawem autorskim.

Od papirusu do e-booka – podróż z książką przez dzieje.

Krótka historia pisma, książki i komunikacji.

Od najdawniejszych czasów ludzie przekazywali sobie wiadomości, czyli komunikowali się. Oczywiście, wygodniej jest zapisać informację, ale co mieli zrobić ludzie, którzy w dawnych czasach nie znali pisma. Musieli sobie radzić w inny sposób.

Indianie przekazywali sobie wiadomości za pomocą „pisma węzełkowego”, zwanego kipu. Składało się ono z grubego sznura, u którego zwisały różnej długości i koloru sznurki. Kolory oznaczały różne wiadomości: biały – pokój, czerwony-wojnę, żółty-złoto, zielony-chleb, czarny-śmierć. Im bliżej grubego sznura był węzełek, tym ważniejsza była sprawa, o której mówił.

Patrz https://pl.wikipedia.org/wiki/Kipu

Trwałym sposobem porozumiewania się było pismo obrazkowe. Każde słowo wyrażano za pomocą obrazka. Takie obrazki malowano lub ryto na ścianach jaskiń, w których mieszkali ludzie pierwotni. Uproszczone schematyczne rysunki ( piktogramy) symbolizowały zwierzęta, osoby, przedmioty z najbliższego otoczenia.

Pismo obrazkowe w jaskiniach na stronie:

Na Bliskim Wschodzie powstało pismo klinowe. Zostało stworzone przez Sumerów około 3500 lat p.n.e. Na glinianych tabliczkach pisarz kreślił znaki rylcem, czyli ostro zaostrzoną trzciną. Odciskane w świeżej glinie znaki w kształcie klinów układały się w prymitywne rysunki i stąd nazwa- pismo klinowe. Książka składała się z wielu tabliczek glinianych, których nie można było zszywać. Były więc numerowane, a na każdej stronie był tytuł książki.

Patrz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pismo_klinowe

Najbardziej znanym pismem starożytnym są egipskie hieroglify ( z gr. święte znaki). W najstarszej formie było to pismo obrazkowe, które z czasem zostało upraszczane. Hieroglify były zapisywane albo w kolumnach od góry do dołu albo w rzędach od prawej do lewej bądź też odwrotnie. Każdy znak posiada swoje lustrzane odbicie używane do zapisu w odwrotną stronę.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Hieroglify

W Egipcie brzegi rzeki Nil porastała trzcina, zwana papirusem. Zbierano ją, a łodygi dzielono na cienkie pasemka, które sklejano. Tak powstałe kartki prasowano przy pomocy ciężaru, suszono na słońcu i polerowano kością lub muszlą. Gotowe arkusze sklejano w długie wstęgi. Takich wstęg nie dało się czytać, a więc Egipcjanie pomyśleli, aby tę wstęgę nawinąć na pałeczkę. Czytało się zwój papirusowy w ten sposób, że lewą ręką rozwijało się wstęgę z pałeczki, a prawą nawijało na drugą pałeczkę. Biblioteka w tamtych czasach wyglądała jak dzisiejszy sklep z tapetami.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Papirus

https://pl.wikipedia.org/wiki/Zwój

Pierwszą książką o takich kształtach jak dzisiaj jest książka zrobiona z pergaminu. Pergamin robiono ze skór cielęcych, owczych, koźlęcych. Pergamin zapisywano z obu stron i składano jak dzisiejszą książkę. Na grubą księgę trzeba było zużyć skórę ze stada cieląt. Odręcznym przepisywaniem ksiąg lub dokumentów zajmował się skryba.

Przepisywanie ksiąg trwało długo-do przepisania 500 stron potrzebny był rok czasu. Książki z pergaminu oprawiano w drewno obciągnięte skórą, ozdabiano drogimi kamieniami. Tak drogocenne książki trzeba było zabezpieczyć przed kradzieżą. W bibliotekach mocowano je do stołów łańcuchami. Pojawienie się pergaminu pociągało za sobą dwa ważne wynalazki-zaczęto pisać atramentem, a do pisania użyto gęsiego pióra.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Skryba

Pergamin był jakościowo lepszy od papirusu. Jego największe zalety to, w odróżnieniu od papirusu, możliwość pokrywania pismem obu powierzchni, która umożliwiła zastąpienie zwoju współczesną postacią książki, czyli kodeksem.

Książki zdobione były inicjałami- pierwszymi literami, wyróżniającymi się kształtem, wielkością, kolorem, ozdobnością.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Inicjał

W niemieckim mieście Moguncji Jan Gutenberg wynalazł metalowe czcionki ok. 1450 roku. Dzięki temu wynalazkowi można było drukować tysiące kopii.

Dzisiaj mamy książki nie tylko drukowane, ale również dźwiękowe, elektroniczne- zapisywane na różnych nośnikach ( audiobooki, e-booki).

Współczesne udogodnienia techniczne, z których korzystamy na co dzień, poprzedzają wynalazki-zdobycze cywilizacji na przestrzeni wielu dziesiątek lat. Oto niektóre z nich:

– Pierwszym urządzeniem do zapisu i odtwarzania dźwięku był fonograf. Jego wynalazcą był Thomas Edison.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Fonograf

Z fonografu wyewoluował gramofon – urządzenie do odtwarzania dźwięku zapisanego na płytach gramofonowych.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Gramofon

Płyty gramofonowe były podstawowym środkiem rozpowszechniania nagrań muzycznych od końca wieku XIX do lat 80 wieku XX.

Prekursorami transmisji dźwięku na odległość byli Henrich Hertz (1888r.) i Guglielmo Marconi (1895r.) Za wynalazcę radia uważa się powszechnie Guglielmo Marconiego. W 1895 roku uzyskał łączność radiową na odległość 1 km.

Nie widząc zainteresowania swoim wynalazkiem we Włoszech, wyjechał w lutym 1896 do Anglii.

27 lipca1896 roku zainstalowano sprzęt nadawczy na dachu Poczty Głównej w Londynie. Zdarzenie to uznane zostało za pierwszą publiczną próbę radia. Następnie, w roku 1899, odbyła się próba przekazu sygnału przez kanał La Manche. W roku 1901 przekazano wiadomość przez Ocean Atlantycki z Kanady do AngliiPierwszym sygnałem, który przesłano przez Atlantyk była litera „S” alfabetu Morse’a.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Radio

Za wynalazcę telefonu uważa się Aleksandra Bella, który pierwszy opatentował ten wynalazek. W roku 1876, dwóch wynalazców, Elisha Gray i Alexander Bell, samodzielnie zaprojektowali swoje telefony. Obaj mężczyźni szybko udali się do urzędu patentowego z różnicą kilku godzin; Bell opatentował jako pierwszy swój telefon.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Telefon

Pierwszy obraz fotograficzny utworzył w roku 1826Joseph Nicephore Niepce. Odtworzył obraz ukazujący widok z okna jego pracowni. Swoje dzieło i technikę, którą zastosował, określił mianem heliografii, czyli „obrazu namalowanego światłem słonecznym”. Początkowo obraz trzeba było naświetlać bardzo długo, czasem kilka godzin dopiero opracowanie przez wspólnika Niepce’a o nazwisku Louis Jacąues Mande Daguerretechniki rtęciowej skróciło ten czas do minut.

Początkowo fotografię zwano dagerotypią. Prezentacja dagerotypu nastąpiła 9 stycznia 1839 roku. Patent został zakupiony przez rząd francuski, który 19 sierpnia tego samego roku ogłosił wynalazek jako „wolny dla całego świata”.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Dagerotypia

Pierwszy aparat do utrwalania scen ruchomych zbudował w 1892rokuThomas Edison. Był to kinetoskop.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Kinetoskop

Podobne urządzenie kinematograf(patent z 13 lutego1895) skonstruowali bracia Auguste i Louis Lumière.

Pierwsza publiczna projekcja filmu „Wyjście robotników z fabryki w Lyonie” (28 grudnia 1895 r.) w paryskimSalonie Indyjskim Grand Cafe, uznana jest narodziny kina.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Kinematograf

Pierwszym komputerem wykorzystywanym w USA do celów wojskowych, związanych z wytwarzaniem broni jądrowej, prognozowania pogody, badaniem promieniowania kosmicznego obliczeń matematycznych był komputer ENIAC. Został zaprojektowany w 1943 roku i pracował do 1955 roku.

https://pl.wikipedia.org/wiki/ENIAC

Przełomem było wynalezienie w 1948 roku tranzystora, który zapoczątkował gwałtowny rozwój sprzętu elektronicznego. W tym roku rozpoczęto również seryjną produkcję pierwszych elektronicznych komputerów analogowych.

Opracowanie protokołu www było rewolucją w rozwoju Internetu.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Historia_Internetu


Dziennik, pamiętnik, a może blog?
Sposób na nudę, stres, pozbycie się negatywnych emocji, rozwijanie pasji, podróż w głąb siebie.

Literatura towarzyszyła ludziom od dawna, od momentu pojawienia się pisma. Rejestrowano ważne wydarzenia z historii danego narodu, opisywano dzieje życia legendarnych lub historycznych postaci, sporządzano zapiski z obserwacji otaczającej rzeczywistości, wyrażano emocje. Z czasem ukształtowały się różne formy piśmiennictwa, rodzaje i gatunki literackie.

Z potrzeby wyrażania uczuć, dzielenia się przemyśleniami oraz notowania ważnych wydarzeń zrodziły się formy pamiętnikarskie ( pamiętnik, dziennik, dziennik podróży).

Pamiętnik- zapisane wspomnienia o wydarzeniach przeszłych, których autor był uczestnikiem bądź naocznym świadkiem. Oprócz pierwszoosobowej relacji z wydarzeń pamiętnik może stanowić prezentację przemyśleń, refleksji, przeżyć wewnętrznych autora. Pamiętnik pisany jest z pewnej perspektywy czasowej ( np. kiedy dorosły człowiek opisuje swoje dzieciństwo). Może być również pisany na bieżąco ( wówczas bardziej przypomina dziennik), jednak zapiski nie muszą być sporządzane każdego dnia. W pamiętniku mogą pojawić się przerwy kilkutygodniowe, a nawet kilkumiesięczne.

Dziennik- datowane zapiski dotyczące aktualnych wydarzeń.Narracja utrzymana jest w pierwszej osobie. Zapiski są różnorodne tematycznie: rejestracja wydarzeń, prezentacja przemyśleń, refleksji, przeżyć wewnętrznych,uwagi dotyczące obserwacji rzeczywistości. Czas narracji jest różny – przeszły i teraźniejszy.

Dziennik wymaga skrupulatnego wypełniania, pisany jest z dnia na dzień. W dzienniku nie można sobie pozwolić na długie przerwy. Jak sama nazwa wskazuje, dziennik piszemy codziennie.

Dziennik podróży– zapiski z podróży. Zawiera dokładne przedstawienie miejsc- etapów podróży. Opisom oglądanych miejsc i poznawanych obyczajów towarzyszą refleksje o różnym charakterze. Wielcy podróżnicy- odkrywcy pisali dzienniki podróży po to, aby ci, którzy zdecydują się podróżować tym samym szlakiem, mogli uniknąć niebezpieczeństw, byli przygotowani na różne niespodzianki.

Po co pisze się pamiętnik lub dziennik?

* Żeby móc się wygadać, wyżalić, zapisać swoje przemyślenia na różne tematy, pomarudzić. Pamiętnik cierpliwie zniesie wszystko.

* Po to, żeby ci, którzy kiedyś przeczytają, dowiedzieli się szczegółów z życia piszącego.

Znani ludzie, którzy mieli potrzebę zapisywania

własnych myśli i wydarzeń z życia

Jan Chryzostom Pasek– polski pamiętnikarz epoki baroku.

Treścią pierwszej części „Pamiętników” są wojenne przygody Paska między innymi w czasie potopu szwedzkiego, wojny z Rosją (1660-1666). W drugiej części autor opisuje żywot ziemianina. „Pamiętniki”  stały się źródłem pisarskiej inspiracji dla wielu twórców: Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego, Henryka Sienkiewicza, Józefa Ignacego Kraszewskiego, Witolda Gombrowicza, Melchiora Wańkowicza i innych.

Utwór dostępny jest w bibliotece cyfrowejWolne Lektury.

https://wolnelektury.pl/

Stanisław August Poniatowski- król Polski w latach 1764-1795, ostatni władca Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Był także pisarzem politycznym i mówcą, pamiętnikarzem, tłumaczem, epistolografem i mecenasem sztuki.

„Pamiętniki Stanisława Augusta Poniatowskiego Króla Polskiego” dostępne m. in. w Wielkopolskiej Bibliotece Cyfrowej, Mazowieckiej Bibliotece Cyfrowej.

https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/121322/edition/138339

http://mbc.cyfrowemazowsze.pl/dlibra/docmetadata?id=3502&from=publication

Stefan Żeromski ( 1864-1925)-  polski prozaik, publicysta, dramaturg. Ze względu na zaangażowanie społeczne nazwany był „sumieniem polskiej literatury” lub „sumieniem narodu”. Dzieciństwo i młodość spędził na Kielecczyźnie. Napisał m.in. utwory: „Syzyfowe prace”, Ludzie bezdomni”, „Przedwiośnie”, „Dzieje grzechu”, „Popioły”, „Wierna rzeka”. Pisał „Dzienniki”, które są źródłem wiadomości o życiu pisarza, jego pierwszych krokach w tym zawodzie oraz obyczajowości w ziemiańskich i szlacheckich dworach, gdzie Żeromski pracował jako korepetytor.

Ignacy Jan Paderewski (1860-1941 )- polski pianista, kompozytor, działacz niepodległościowy, mąż stanu i polityk. W „Pamiętnikach” pisał:

Każdy człowiek powinien zdawać sobie sprawę z faktu, że dobre i trwałe wyniki osiągnąć można jedynie drogą krótkich, lecz ciągłych, codziennych wysiłków. Jednorazowy wysiłek jest kompletnie jałowy. Prawdziwą umiejętność zarówno w nauce i w sztuce, jak i w każdych innych zajęciach, zdobyć można tylko codzienną pracą i codziennym wysiłkiem. I to jest bezwzględnie pewne”.

https://pl.wikiquote.org/wiki/Ignacy_Jan_Paderewski

Faustyna Kowalska ( właściwie Helena Kowalska, 1905-1938)- święta Kościoła katolickiego, zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia,mistyczka, stygmatyczka i wizjonerka. Znana przede wszystkim jako głosicielka kultu Miłosierdzia Bożego, autorka „Dzienniczka”. Dziennik św. Faustyny Kowalskiej to zapis doświadczeń wewnętrznych. Faustyna ujawnia w nim swe przeżycia duchowe oraz głosi orędzie Miłosierdzia, które przekazał jej Chrystus.

Gustaw Herling-Grudziński- ( 1919-2000)polski pisarz, eseista, krytyk literacki, dziennikarz, żołnierz, wiezień obozów koncentracyjnych Gułagu. Urodził się w Kielcach. W książce „ Inny świat. Zapiski sowieckie” zawarł wspomnienia z pobytu w gułagu w Jercewie pod Archangielskiem w latach 1940-1942. Na uwagę zasługuje „Dziennik pisany nocą”- zapis rozważań o literaturze, sztuce, etyce, polityce, dziennik podróży.


Miron Białoszewski ( 1922-1983)- polski poeta, prozaik, dramatopisarz i aktor teatralny.Napisał

„Pamiętnik z powstania warszawskiego”, w którym zawarł swoje doświadczenia z okresu powstania warszawskiego (od 1 sierpnia do 9 października 1944), z perspektywy cywila.

Anne Frank (1929-1945)– żydowska dziewczyna, autorka dziennika, zmarła w obozie koncentracyjnym Bergen-Belsenpo ponad dwuletnim ukrywaniu się w Amsterdamie.

Dziennik Anne Frank – książka powstała na podstawie obszernych fragmentów pamiętnika Anne Frank. Pierwszy raz została wydana w 1947 roku w Amsterdamie.

Żyjąc w ukryciu, w trudnych warunkach, Anne opisała wszystko, co ją otaczało. Przemyślenia i poglądy zawarte w dzienniku ukazują wrażliwą, wchodzącą dopiero w życie dziewczynkę. Obserwuje ona cały otaczający ją świat zamknięty w niewielkim budynku – pracowni ojca. Pisząc nie rozczula się nad sobą, zdaje się nigdy nie tracić nadziei. Często oddaje się marzeniom, wspomina beztroskie lata wczesnego dzieciństwa. Pomimo traumatycznych wydarzeń, jakie codziennie dotykały małą Annę, jej zapiski nie są pesymistyczne. Dziewczynka opisuje m. in. drobne sprzeczki między mieszkańcami kryjówki, codzienne smutki i radości.

Fragmenty dziennika dostępne na portalu Sofijon.

http://www.sofijon.pl/pdf/export.php?id=325&what=article

James Cook (1728-1779)- angielski żeglarz i odkrywca, kartograf, astronom. Organizator trzech wypraw dookoła świata. W trakcie ekspedycji na Ocean Spokojny zbadał wybrzeża Antarktyki, Cieśninę Beringa, wybrzeża Ameryki Północnej, Australię i Nową Zelandię.Zginął w trakcie swojej trzeciej wyprawy, w potyczce z mieszkańcami Hawajów.W czasie jedenastu lat żeglowania po Pacyfiku wniósł olbrzymi wkład w poznanie naszego globu. Największym osiągnięciem było sporządzenie dokładnych map tych obszarów. Oprócz osiągnięć kartograficznych na konto ekspedycji należy wpisać liczne odkrycia przyrodnicze (nowe gatunki zwierząt i roślin); spotkano także nowe ludy takie jak Aborygeni i Aleuci.

James Cook prowadził dziennik,w którym dokumentował swoje podróże. Skrupulatnie notował kierunki, siłę wiatrów, ilość opadów, zachmurzenie i stan wody. Zapiski żeglarza są cennym źródłem informacji na temat pogody sprzed prawie 250 lat, co jest przydatne do analizy zmian klimatycznych.

Ciekawostki z życia podróżnika na stronie https://kultura.onet.pl/fragmenty-ksiazek/daleka-droga/vr992jv

Coraz więcej ludzi spisuje swoje przeżycia, przemyślenia czy porady w formie internetowego pamiętnika. Nazywa się to blogiem.

Blog mogą pisać wszyscy. Młodsi o codziennym życiu w szkole, problemach i planach na przyszłość. Starsi o tym co zrobili, a co jeszcze przed nimi, o marzeniach, które pozostały do spełnienia. Bardzo często ludzie znani prowadzą blogi.

Blog nie zmusza nas do częstego pisania, ale wiadomo, że im częściej piszemy, tym możemy trafić do szerszego grona. Interakcja z innymi ludźmi jest właśnie tym, co odróżnia blog internetowy od pamiętnika. Pamiętnik piszemy dla siebie. Najczęściej jest schowany i tylko my wiemy, gdzie się znajduje.

W sieci można znaleźć mnóstwo blogów poświęconych różnym dziedzinom, takim jak: sport, muzyka, moda, film, teatr, literatura, sztuka, polityka, ekonomia, przyroda, medycyna.

Każdy z pewnością znajdzie coś interesującego dla siebie.


Strefa czytania

Blogi dla miłośników książek

1. Zacofany w lekturze

Blog prowadzi Piotr Chojnacki, historyk, tłumacz i redaktor. Recenzuje książki nowe, stare, znane i zupełnie zapomniane.

https://zacofany-w-lekturze.pl/

2.Czytam wszędzie

Do współpracy przy tworzeniu bloga zostali zaproszeni dziennikarze, krytycy i recenzenci, autorzy i znawcy literatury.

3. Czytam, bo lubię

Blog prowadzi Agnieszka Kalus, anglistka, pedagog, tłumaczka książek z języka angielskiego.

http://www.czytambolubie.com/

4. Smak Książki

Blog prowadzi Adam Szaja, dziennikarz. Współpracował z telewizją, Newsweekiem, Gazetą Wyborczą, Dziennikiem Zachodnim.

5. Bukbuk

Powstał 2016 roku. Prowadzony jest przez Annę Dziewit Meller i Julię Skórzyńską – Ślusarek.

Anna Dziewit Mellerpisarka, dziennikarka, felietonistka „Tygodnika Powszechnego”, autorka m.in. „Góry Tajget” i bestsellerowych książek dla dzieci z cyklu „Damy, dziewuchy, dziewczyny”, współautorka książki „Gaumardżos. Opowieści z Gruzji”.

Julia Skórzyńska – Ślusareksocjolożka, tłumaczka, recenzentka licznych książek, w tym również dla dzieci i młodzieży.

Rozmawiają z autorami, tłumaczami i znanymi postaciami polskiego życia kulturalnego.

https://bukbuk.pl/

6. Wielki Buk

Blog utworzyła w 2012 roku Olga Kowalska- filolog, literaturoznawca. Ukończyła filologię polską oraz filologię romańską na Uniwersytecie Gdańskim. Prowadzi spotkania autorskie, wywiady z pisarzami.

https://wielkibuk.com/

7. Na Regale u Marty Mrowiec

Na blogu znajdziemy recenzje książek z różnych dziedzin, m. in. biografie, wspomnienia; kryminały, książki popularnonaukowe, poradniki, powieści obyczajowe i psychologiczne, reportaże.

http://martamrowiec.pl/

8. Krytycznym okiem

Autorem bloga jest Jarosław Czechowicz, absolwent filologii polskiej oraz Podyplomowego Studium Dziennikarstwa i Komunikacji Medialnej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Autor omówień współczesnej prozy polskiej i światowej oraz książek z wywiadami. Jest niezależnym recenzentem, współpracuje z wieloma wydawnictwami.

http://krytycznymokiem.blogspot.com/

9. Okruchy.pl

Blog prowadzi Piotr Kasperczak, absolwent polonistyki na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, autor fraszek, aforyzmów i wierszy satyrycznych. Od 2009 roku prowadzi blog ( pierwotna nazwa Fraszki.pl, od października 2014 roku Okruchy.pl), w którym opisuje ciekawe wydarzenia kulturalne, omawia wybrane pozycje wydawnicze.

10. Parapet Literacki

Blog utworzyła w 2016 r. Aleksandra Pasek, z wykształcenia psycholog. Jej pasją jest literatura piękna i reportaże.


„Paść może i Naród wielki, zniszczeć nie może- tylko nikczemny!” Stanisław Staszic

Majowe święta

1 maja

Święto PracyMiędzynarodowy Dzień Solidarności Ludzi Pracy, popularnie zwany 1 Maja – święto międzynarodowe obchodzone od 1890 roku. W Polsce Święto Pracy jest świętem państwowym od 1950 roku. Rolą tego święta jest podkreślenie wartości pracy ludzkiej.

W Kościele katolickim 1 maja obchodzone jest wspomnienie św. Józefa Rzemieślnika.

Edward Szymański „Praca”

Może nas nigdy nie było,
może nas wcale nie ma.
Jest tylko wielka miłość
i chlebna, szeroka ziemia.
Nad nami, w niebie niebieskim
ktoś jasne słońce zapalił.
Przez drogi wiejskie i miejskie
przejdziemy cisi i mali.
Przeminą nasze imiona
w dniach nowych, jasnych i ciemnych.
Młodsze, silniejsze ramiona
podejmą trud nasz codzienny.
Może zawilej lub prościej,
z ziemi, jak z książki dla malców,
ktoś będzie uczył miłości,
piękna, i prawdy w walce.
I tylko po nas zostanie
coś, co wciąż w życiu powraca:
wielkie, największe kochanie,
i prosta, najprostsza praca.


2 maja

 Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej– polskie święto wprowadzone na mocy ustawy z 20 lutego 2004 roku. Jego rolą jest budzenie szacunku dla symbolu narodowego Polski.

Czesław Janczarski „Barwy ojczyste”

Powiewa flaga,

gdy wiatr się zerwie.

A na tej fladze

biel jest i czerwień.

Czerwień to miłość

biel – serce czyste…

Piękne są nasze

Barwy ojczyste.3 majaŚwięto Narodowe Trzeciego Maja  ( inna nazwa Święto Konstytucji 3 Maja)– polskie święto państwowe obchodzone 3 maja w rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 maja ( 1791), ustanowione w 1919 i ponownie w 1990 roku.

Konstytucja 3 maja– uchwalona 3 maja 1791 roku ustawa regulująca ustrój prawny Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Powszechnie przyjmuje się, że Konstytucja 3 maja była pierwszą w Europie i drugą na świecie ( po konstytucji amerykańskiej z 1787 r.), nowoczesną, spisaną konstytucją. Konstytucja 3 maja została ustanowiona ustawą rządową przyjętą tego dnia przez Sejm Czteroletni. Zmieniła ustrój państwa na monarchię dziedziczną, ograniczyła znacząco demokrację szlachecką, wprowadziła częściowe zrównanie praw osobistych mieszczan i szlachty oraz stawiała chłopów pod ochroną państwa, w ten sposób łagodząc nadużycia pańszczyzny. Formalnie zniosła liberum veto.

Koncert Jankiela ( fragment „Pana Tadeusza”)

Mistrz zawsze patrzył w niebo czekając natchnienia.
Spojrzał z góry, instrument dumnym okiem zmierzył,
Wzniósł ręce, spuścił razem, w dwa drążki uderzył,
Zdumieli się słuchacze…
Razem ze strun wiela
Buchnął dźwięk, jakby cała janczarska kapela
Ozwała się z dzwonkami, z zelami, z bębenki.
Brzmi Polonez Trzeciego Maja! – Skoczne dźwięki
Radością oddychają, radością słuch poją,
Dziewki chcą tańczyć, chłopcy w miejscu nie dostoją –
Lecz starców myśli z dźwiękiem w przeszłość się uniosły,
W owe lata szczęśliwe, gdy senat i posły
Po dniu Trzeciego Maja w ratuszowej sali
Zgodzonego z narodem króla fetowali;
Gdy przy tańcu śpiewano: „Wiwat Król kochany!
Wiwat Sejm, wiwat Naród, wiwat wszystkie Stany!”


8 maja- Dzień Bibliotekarza i Bibliotek

Ogólnopolski Dzień Bibliotekarza i Bibliotek obchodzony jest 8 maja od 1985 roku. Święto, zainicjowane przez Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich, od wielu lat rozpoczyna Tydzień Bibliotek (8-15 maja). Hasło tegorocznej edycji brzmi: „Zasmakuj w bibliotece”.

W naszym „menu” oferujemy:

  • „Smak” dawnych bibliotek.
  • -„Smak”nietypowych i dziwnych bibliotek, np. biblioteka w budce telefonicznej, na dworcu kolejowym.
  • „Smak” książek pokolenia naszych rodziców i dziadków.

Biblioteka (z gr.biblion– książka, thēkē– zbiornik) –instytucja kultury, która gromadzi, przechowuje i udostępnia materiały biblioteczne. Przekazy źródłowe informują o istnieniu bibliotek już w trzecim tysiącleciu p.n.e. (np. biblioteki w Egipcie i Chinach).

Największą biblioteką świata starożytnego była Biblioteka Aleksandryjska, założona w Aleksandrii przez Ptolemeusza I Sotera (władcy Egiptu, jednego z wodzów Aleksandra Wielkiego, ) w III wieku p.n.e. Biblioteka funkcjonowała przy Muzeum Aleksandryjskim. Były to najważniejsze ośrodki naukowe świata antycznego tego okresu.

Główną bibliotekę zwano Bruchejon. Nie była dostępna dla wszystkich, księgozbiór mogli przeglądać tylko wybrani – najczęściej uczeni. Istniała także mniejsza biblioteka (filia) przy świątyni Serapisa – Serapejon. Zbiory te były dostępne dla mieszkańców miasta.

Zgromadzono cenne rękopisy z wszystkich zakątków Morza Śródziemnego, z Grecji, z wysp Morza Egejskiego, z Krety i Cypru.

W roku inwazji Juliusza Cezara na Egipt (48- 47 p.n.e.) biblioteka główna liczyła 700 tys. zwojów, a mniejszy jej oddział ok. 43 tys. Podczas tego najazdu wybuchł pożar, który strawił część zbiorów. Po katastrofie Biblioteka Aleksandryjska nie odzyskała już nigdy swego dawnego znaczenia. W IV wieku n.e. położono kres istnieniu księgozbioru helleńskiego, starożytna świątynia Serapisa została częściowo zniszczona. W tym okresie świątynie pogańskie były przemieniane na chrześcijańskie. W kolejnych wiekach księgozbiór Biblioteki również ucierpiał z powodu najazdów muzułmanów.

W średniowieczu rozwinęły się biblioteki klasztorne i kościelne, a następnie uniwersyteckie.

W skryptoriach, czyli w izbie kopistów, pracowali mnisi (skrybowie), przepisując księgi. Wszystko, co napisali, należało do klasztoru, sami nie mogli posiadać książek. Klasztorne biblioteki były wzbogacane przez darczyńców, byli to możni panowie lub wyższe duchowieństwo.

W XV- XVI w. rozpowszechnił się druk. W tym czasie powstały liczne biblioteki humanistów, królów, możnowładców, zaczęły powstawać biblioteki mieszczańskie.

Biblioteki w Polsce:

Biblioteka Jagiellońska

W 1364 roku Kazimierz Wielki w założył Akademię Krakowską.Przy uczelni powstała biblioteka, z której zachowały się tylko trzy kodeksy z lat 1367 – 1369. W niedługim czasie po zgonie Kazimierza Wielkiego w 1370 r. podupadła ona zupełnie.Dopiero Władysław Jagiełło wraz z królową Jadwigą doprowadził do wskrzeszenia uczelni w 1400 r. Przy poszczególnych wydziałach

( zwanych kolegiami) już w początku XV wieku zaczęły powstawać biblioteki -wzrastające dzięki darom profesorów danego kolegium.Największe znaczenie miała biblioteka Collegium Maius przy ulicy św. Anny, stając się trzonemBiblioteki Jagiellońskiej.

W czasie reformy Akademii Krakowskiej w II połowie XVIII w. uchwałą Komisji Edukacji Narodowej stworzono podstawy do połączenia w jeden księgozbiór wszystkich bibliotek wchodzących w skład krakowskiej uczelni.

Biblioteka Załuskich

Wielcy miłośnicy książek, bracia Załuscy, biskup Józef Andrzej i biskup Andrzej Stanisław, stworzyli w 1747 roku w Warszawie piękną bibliotekę, która zasłynęła w całej Rzeczypospolitej. Szczególną wartość posiadały drukowane i rękopiśmienne dokumenty polskie, m.in. roczniki i kroniki polskie od XIV wieku, korespondencje Jagiellonów i Wazów, fragmenty archiwów Sobieskich. Była to jedna z największych bibliotek świata drugiej połowy XVIII wieku, jedna z pierwszych w Europie ( pierwsza w Polsce), które starały się realizować zadania biblioteki narodowej, gromadząc, katalogując i udostępniając możliwie pełny zasób narodowego piśmiennictwa. Przy Bibliotece organizowano konkursy naukowe i literackie. Biblioteka Załuskich była czołową instytucją życia umysłowego Rzeczypospolitej, reprezentantem polskiej kultury w świecie.

Po upadku insurekcji kościuszkowskiejzbiory Biblioteki zostały zrabowane przez Rosjan i wywiezione na rozkaz Katarzyny II do Petersburga. Po I wojnie światowej zbiory dawnej Biblioteki Załuskich zostały częściowo zwrócone w latach 1921-1934 i stopniowo włączane do Biblioteki Narodowej. Uległy w znacznej części zniszczeniu w 1944 roku, podpalone przez wojska niemieckie.

W XIX i XX w. wraz z upowszechnieniem się nauki biblioteki uzyskały rangę instytucji kulturalnych o charakterze publicznym.

Nietypowe biblioteki

W XX i XXI wieku czytelników zaskakują nietypowe biblioteki zarówno pod względem architektonicznym, jak i organizacyjnym. W Norwegii książki rozwożono statkiem po trudno dostępnych fiordach,biblioteka w Kenii dysponowała wielbłądami,w okresie międzywojennym w Kentucky działała biblioteka konna.

W Polsce Biblioteka Rumia- Stacja Kultura w 2016 r. została uznana za najpiękniejszą bibliotekę świata w konkursie Library Interior Design Awardsw kategorii Single Space Design. Biblioteka mieści się w budynku dworca kolejowej stacji węzłowej w Rumi leżącej na linii Gdańsk Główny- Stargard.

Chińska Biblioteka Narodowa znajduje się w budynku zaprojektowanym w kształcie książki.

Biblioteka im. Sandro Penna w Perugii we Włoszech składa się z różowego szklanego dysku, rozświetlonego nocą. Znakiem rozpoznawczym budynku są też otwarte przestrzenie, naturalne światło i kolorowe meble. Wiele osób zachwyca się wyglądem biblioteki w Perugii, niektórzy nazywają ją różowym UFO.

Boeing 737-200 to bibliosamolot w Meksyku z miejscami przeznaczonymi do czytania, oferujący dostęp do symulatora lotu w kabinie załogi, książek drukowanych, audiobooków, komputerów z książkami elektronicznymi. Wokół samolotu stworzono miejsce, gdzie organizowane są warsztaty, czytanie na głos i opowiadanie historii. Na samolocie widnieje napis „Lecąc do Utopii”.

Biblioteka Sir Duncan Rice Library, Aberdeen( Wielka Brytania), oficjalnie otwarta przez królową Elżbietę II w towarzystwie księcia Filipa 24 września 2012 roku. Budynek został zaprojektowany, aby symbolizować lód i światło północy. Z najwyższych pięter biblioteki można podziwiać wspaniałe widoki Aberdeen i linii brzegowej Morza Północnego.

Biblioteka Musashino Art University w Tokioto cały budynek zbudowany wyłącznie z regałów. Niesamowita biblioteka ma ściany od podłogi po sufit wypełnione półkami. Architekt Sou Fujimoto zastosował dziesięciometrowej wysokości regały ciągnące się we wszystkie strony, dając magiczne, nierealne wrażenie biblioteki ze snu.


Informacje o ciekawych, nietypowych i najpiękniejszych bibliotekach świata znajdziecie na stronach:

http://booklips.pl/galeria/najdziwniejsze-biblioteki-swiata/

https://www.facebook.com/nietypowebiblioteki

https://kultura.onet.pl/wiadomosci/oto-najpiekniejsze-biblioteki-na-swiecie/92c963k

Zachęcamy do smakowania klasyki polskiej literatury, na której wychowały się pokolenia.

Do grona pisarzy, którzy na trwałe zapisali się w historii literatury polskiej, należą niewątpliwie Maria Konopnicka i Henryk Sienkiewicz. Ich twórczość obecna jest od wielu lat w kanonie lektur szkolnych. Uniwersalna tematyka utworów sprawia, że do dziś są chętnie czytane przez młodych czytelników.

Maria Konopnicka ( 1842-1910) poetka, nowelistka, pisarka dla dzieci, publicystka. W swojej twórczości poruszała kwestie życia ubogich warstw społecznych. Jej najbardziej znane nowele:„Nasza szkapa”, „Miłosierdzie gminy”, „Mendel Gdański”, „Dym”. Utwory dla dzieci: „O krasnoludkach i sierotce Marysi”, „Na jagody”, „Stefek Burczymucha”, „O Janku Wędrowniczku”, „Co słonko widziało”,

Maria Konopnicka jest autorką utworu patriotycznego pt. „Rota”.

Henryk Sienkiewicz ( 1846- 1916)- powieściopisarz, nowelista, publicysta. Dużo podróżował po Europie, Ameryce i Afryce. Charakterystyczne dla pisarstwa Sienkiewicza było zainteresowanie przeszłością Polski. Jego słynne powieści historyczne to:„Trylogia” ( „Ogniem i mieczem”, „Potop”, „Pan Wołodyjowski”), „Quo vadis”, „Krzyżacy”. Tłem akcji Sienkiewicz czynił wydarzenia z przeszłości ojczyzny, którą przedstawiał jako państwo silne, potrafiące przezwyciężyć trudności.Miało to szczególnie duże znaczenie w czasach zaborów. Twórczość Sienkiewicza cieszyła się wówczas ogromnym zainteresowaniem czytelników. Inne znane utwory pisarza: „Rodzina Połanieckich”, „Bez dogmatu”, powieść przygodowa dla młodzieży „W pustyni i w puszczy”. Henryk Sienkiewicz jest autorem nowel: „Szkice węglem”, „Janko Muzykant”, „Latarnik”, „Za chlebem”, „Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela”. Poruszał w nich problemy zwykłych ludzi. W 1905 roku otrzymał Nagrodę Nobla.

Utwory Henryka Sienkiewicza doczekały się ekranizacji i wpisały w historię polskiego kina. Cieszą się bardzo dużą oglądalnością.

Filmowe adaptacje dzieł pisarza można obejrzeć w internecie.

W 1900 roku, z okazji 25-lecia pracy literackiej Henryka Sienkiewicza, polskie społeczeństwo zorganizowało zbiórkę na zakup pałacyku w Oblęgorku i ufundowało go pisarzowi w podziękowaniu za jego pracę. W 1958 roku utworzono tam Muzeum Henryka Sienkiewicza.

https://mnki.pl/sienkiewicz/

Utwory Marii Konopnickiej i Henryka Sienkiewicza dostępne są w bibliotece cyfrowej

https://wolnelektury.pl


Czy znam taką książkę? „Literackie bingo”- zabawa dla rodziny i przyjaciół.

Pewnie każdy zna grę w bingo. Proponowana przez nas wersja jest nieco przerobiona, a zasady są następujące:

  1. W poniższe pola każdy z uczestników wpisuje tytuły książek, które odpowiadają krótkim opisom.
  2. Jeden tytuł książki może być użyty tylko raz, nawet jeśli odpowiada kilku polom.
  3. By wygrać, należy uzbierać 5 pól pionowo, poziomo lub na ukos.
  4. Jeżeli przynajmniej dwóch graczy uzbiera 5 pól w rzędzie, to możecie grać dalej, aż wypełnicie wszystkie pola planszy.
  5. Jeżeli przynajmniej dwóch graczy zapełni wszystkie pola, możecie zorganizować finał. Aby to zrobić, wystarczy wypisać wszystkie wymienione przez zwycięzców tytuły książek na jednej liście. Następnie osoba, która już nie gra, czyta tytuły w losowej kolejności. Gdy usłyszysz tytuł, który wpisałeś w któreś pole, skreślasz go. Wygrywa osoba, która skreśli 5 sąsiednich pól pionowo, poziomo lub na ukos.
Książka, której akcja dzieje się w Polsce


Książka, której autorką jest kobietaKsiążka, na podstawie której powstał filmKsiążka o miłościKsiążka o przyjaźni
Książka należąca do fantastyki

Książka o podróżachKsiążka, której się bałeśKsiążka, której akcja dzieje się w przeszłości


Książka czytana na wakacjach
Książka, która nie jest szkolną lekturą

Książka będąca kryminałemTwoja ulubiona książka

Książka oparta na prawdziwej historii


Książka o sporcie
Książka, przy której się śmiałeśKsiążka, przy której było ci smutno


Książka będąca szkolną lekturąKsiążka o tytule zaczynającym się na pierwszą literę twojego imieniaKsiążka o twoich rówieśnikach
Książka, którama ponad 300 stron


Książka biograficznaKsiążka wypożyczona w biblioteceKsiążka o zwierzętachKsiążka, którą polecił ci przyjaciel

Patroni roku 2020

  • Święty Jan Paweł II- Papież
  • Teodor Axentowicz ( polski malarz, zdobył uznanie jako portrecista)
  • Ojciec Józef Maria Bocheński ( polski filozof, historyk logiki, dominikanin)
  • Roman Ingarden ( polski filozof, autor dzieła „Spór o istnienie świata”)
  • Leopold Tyrmand ( polski pisarz i publicysta, autor powieści „Zły”)
  • Hetman Stanisław Żółkiewski ( hetman wielki koronny, zwycięzca wielu bitew przeciwko Rosji, Szwecji, Turkom i Tatarom w XVI- XVII w.)

W roku 2020 obchodzimy również 100. rocznicę bitwy warszawskiej, zwanej Cudem nad Wisłą.

Karol Wojtyła ( 18 maja 1920- 2 kwietnia 2005) urodził się w Wadowicach koło Krakowa. W 1929 roku, kiedy miał 9 lat, zmarła mu matka. Karol był bardzo utalentowany. Lubił wycieczki, świetnie grał w piłkę i jeździł na nartach. Nauka szła mu bardzo dobrze, osiągał też dobre wyniki w sporcie. W szkole rozwijał swoje pasje- zgłębiał dzieła poetów i filozofów, udzielał się w szkolnych przedstawieniach i w teatrze parafialnym. W 1932 roku w wieku 26 lat zmarł brat Karola, Edmund, który był lekarzem.

Karol zdał maturę na ocenę celującą i wraz z ojcem w 1938 roku przeniósł się do Krakowa. Rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Rozwijał swoje zainteresowania w Teatrze Rapsodycznym, pisał wiersze. Kiedy wybuchła II wojna światowa, podjął pracę w kamieniołomach. W 1941 roku zmarł ojciec Karola Wojtyły. W 1945 roku Karol podjął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Święcenia kapłańskie przyjął 1 listopada 1946 roku. W 1948 roku otrzymał stopień doktora na Papieskim Uniwersytecie Dominikańskim w Rzymie. Po powrocie do Polski rozpoczął swą misję jako kapłan i katecheta. Wędrował z młodzieżą po Polsce, organizował spływy kajakowe i wyprawy w góry. W 1958 roku w katedrze wawelskiej został wyświęcony na biskupa.

16 października 1978 roku Karol Wojtyła został wybrany na papieża i przyjął imię Jan Paweł II. Wkrótce po rozpoczęciu pontyfikatu zaczął odwiedzać kraje na całym świecie. 13 maja 1981 roku na placu św. Piotra w Rzymie został postrzelony. Zamachu dokonał Mehmet Ali Ağca. Dzięki natychmiastowej operacji udało się uratować życie Ojcu Świętemu, który wkrótce po odzyskaniu przytomności przebaczył tureckiemu zamachowcowi.

W czasie swojego pontyfikatu Jan Paweł II nawiązywał dialog z wyznawcami innych religii. Szczególną troską otaczał ludzi młodych, w których widział budowniczych nowego świata. Nieustannie walczył o godność człowieka i uczył, by zło zwyciężać dobrem. Długo cierpiał na chorobę Parkinsona, odszedł 2 kwietnia 2005 roku.

Jan Paweł II to niestrudzony pielgrzym, mistyk, filozof, poeta i dramaturg, orędownik pojednania.

W swoich utworach poetyckich i dramatycznych, a także licznych wypowiedziach, wykładach i kazaniach poruszał kwestie wiary, ukazywał zmagania człowieka z problemami codzienności, podkreślał wartość pokoju i nadziei.

„Jeśli chcesz znaleźć źródło,
musisz iść do góry, pod prąd.
Przedzieraj się, szukaj, nie ustępuj,
wiesz, że ono musi tu gdzieś być (...)”
			( Tryptyk rzymski)

„Każdy z was, młodzi przyjaciele, znajduje też w życiu jakieś swoje „Westerplatte”. Jakiś wymiar zadań, który trzeba podjąć i wypełnić. Jakąś słuszną sprawę, o którą nie można nie walczyć. Jakiś obowiązek, powinność, od której nie można się uchylić. Nie można „zdezerterować”.

Wreszcie- jakiś porządek prawd i wartości, które trzeba utrzymać i obronić, tak jak to Westerplatte”. ( fragment homilii skierowanej do młodzieży na Westerplatte; Gdańsk, 12 czerwca 1987 r.)

„Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali” ( Spotkanie z młodzieżą, Jasna Góra, 1983 r.)

Pokój jest tak wielką wartością, że winien być na nowo głoszony i popierany przez wszystkich. Nie ma ludzkiej istoty, dla której pokój nie byłby dobrodziejstwem. Nie ma ludzkiego serca, które nie radowałoby się osiągnięciem pokoju(…). Pokój jest wartością, która nie zna podziałów. Jest wartością, która zaspokaja nadzieje i dążenia wszystkich ludów i wszystkich narodów, ludzi młodych i starych, mężczyzn i kobiet, wszystkich ludzi dobrej woli.” (Orędzie na Światowy Dzień Pokoju 1986 r.)

Cywilizacja, która odrzuca bezbronnych, zasługuje na miano barbarzyńskiej”. ( Kalisz 1997 r.)

„Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!” ( Warszawa, 1979 r.)

„Niech nasza droga będzie wspólna. Niech nasza modlitwa będzie pokorna. Niech nasza miłość będzie potężna. Niech nasza nadzieja będzie większa od wszystkiego, co się tej nadziei może sprzeciwiać.”  (fragment przemówienia do chorych, Częstochowa 1983 r.)

„Ojczyzna jest naszą matką ziemską. Polska jest matką szczególną. Niełatwe są jej dzieje, zwłaszcza na przestrzeni ostatnich stuleci. Jest matką, która wiele przecierpiała i wciąż na nowo cierpi. Dlatego też ma prawo do miłości szczególnej.” ( Warszawa, Okęcie 1983 r.)

Najgorszym więzieniem byłoby serce zamknięte i zatwardziałe, a największym złem rozpacz. Życzę wam nadziei”. (fragment przemówienia do więźniów Zakładu Karnego w Płocku, 7 czerwca 1991 r. )

„Dzieci są uśmiechem nieba powierzonym ziemi”;

„Najbardziej twórczą ze wszystkich prac jest praca nad sobą, która pozwala odnajdywać urok młodości.”

„Wolności nie można tylko posiadać, nie można jej zużywać. Trzeba ją stale zdobywać i tworzyć przez prawdę.”

„Nie bój się, nie lękaj! Wypłyń na głębię!”

Cytaty Karola Wojtyły dostępne są na stronie:
www.cytaty.info/autor/janpaweliikarolwojtyla

Ta strona używa plików cookies które są zapisywane na Twoim urządzeniu. Korzystanie z tej strony oznacza akceptację plików cookie.
Akceptuję